πεζογραφία
Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής εμφανίστηκε στα γράμματα το 1962 με την έκδοση (Δίφρος) του βιβλίου του Τρίπτυχο (ψευδώνυμο Φ. Φιλίππου), συλλογή διηγημάτων. Ένα χρόνο αργότερα, κυκλοφόρησε η νουβέλα του Σημειώματα (Φέξης). Το 1970, από τις εκδόσεις Κάλβος, κυκλοφόρησε η συλλογή σύντομων κειμένων με τον τίτλο Ιωή (με το ψευδώνυμο Φ. Φιλίππου). Σχόλια σχετικά με την Περίπτωση, αναφορά στην περίπτωση της εκτέλεσης του πατέρα του, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος και «συμπληρώνεται» συνεχώς ως εξελισσόμενο «βιογράφημα».
Το 1980 κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Κέδρος, το βιβλίο Προς Οφρύνιο, που τιμήθηκε με το β΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1981 (δεν δόθηκε πρώτο βραβείο). Δύο χρόνια αργότερα (1982), από τις εκδόσεις της Εστίας, κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Στα ίχνη της παράστασης, η ιστορία ενός νησιού που κουράστηκε και βυθίστηκε, όπου η οικογένεια του αφηγητή έζησε.
το άγαλμα, το μήνυμα, η πρόσοψη
Τα μυθιστορήματα Το άγαλμα (1984), Το μήνυμα (1990), Η πρόσοψη (1992) συγκροτούν ένα τρίπτυχο, που αντλεί τη θεματολογία του από τα παραλειπόμενα της Ιστορίας και από τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά ίχνη της περιόδου 1870-1950. Όταν το άγαλμα του ελευθερωτή της Μαραθίας χώρας είναι εντέλει το άγαλμα Γάλλου στρατάρχη του Ναπολέοντα, όταν ο Εμιλιάνο Ζαπάτα στέλνει από το Μεξικό με καβαλάρη συγχαρητήριο μήνυμα στον Λένιν στη Μόσχα, όταν η Κοκκινοσκουφίτσα πετυχαίνει –σπανίως- να τρώει τον λύκο, η Ιστορία επιδεικνύει την λογική της.
divertimenti
Το πεζογραφικό έργο του Φίλιππου Δρακονταειδή συμπληρώνεται από μια σειρά κειμένων, που αποκαλεί «divertimenti». Σε αυτή την κατηγορία υπάγονται τρεις τίτλοι: Συναισθηματικό ταξίδι (Λιβάνης, 1998, έργο που αναθεωρήθηκε και κυκλοφόρησεμε τον τίτλο Ταξίδι ως την καταγωγή του κόσμου, εκδόσεις Ηλέκτρα, 2004), Κερκόβ Χαντατζιάν και άλλοι (Πατάκης, 1997, έργο που επεκτάθηκε και συμπληρώθηκε και έλαβε τον τίτλο Ανθολογία ανύπαρκτων συγγραφέων, Κέδρος 2001), καθώς και το μυθιστόρημα Ο ρινόκερος θα είναι εδώ (Ελληνικά Γράμματα, 2006).
αστυνομική λογοτεχνία
Διευρύνοντας την θεματική των divertimenti, ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής άρχισε να ασχολείται με την αστυνομική λογοτεχνία. Οι πρόσφατες εκδόσεις Ο δολοφόνος διαφεύγει, Το τέλος του χρόνου καθυστέρησε (Μεταίχμιο, 2008) και Κρεμάστρα (Εκδόσεις Τόπος, 2010) είναι οι πρώτοι τίτλοι μιας σειράς, όπου το «αστυνομικό θέμα» λαβαίνει διαστάσεις κοινωνικής μαρτυρίας. Η σειρά βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής, επανερχόμενος στα πεζογραφικά κείμενά του, που δεν έχει πάψει να θεωρεί ότι αποτελούν «έργο εν προόδω» και συνεπώς χρειάζονται διαρκή επεξεργασία, συμπλήρωση ή αναθεώρηση, έκρινε πως ορισμένα από αυτά δεν ανταποκρίνονταν στα κριτήρια ποιότητας που επιβάλει η εξυπηρέτηση της λογοτεχνίας. Με αυτό το δεδομένο, αποκήρυξε ένα μέρος της παραγωγής του και έστρεψε την προσοχή του σε έξι πεζογραφήματά του, τα οποία έχει τη γνώμη ότι συνθέτουν ένα σύνολο, στο οποίο έδωσε τον τίτλο Εξάμετρον. Τα τρία πρώτα, με θέματα που αντλούνται από την Ελλάδα (Κατοχή, Εμφύλιος, κοινωνικές αλλαγές, φυσικές καταστροφές, πολιτικές διαμάχες), συγκροτούν το πρώτο μέρος του Εξάμετρου, την ενότητα «Το πρώτον, βραχύ».
Τα τρία τελευταία, με αφορμές από την Ιστορία άλλων χωρών, τείνουν να διαγράψουν μιαν εικόνα του κόσμου μέσα από επαναστάσεις, οράματα, εγκλήματα, αλλά και μικρές και μεγάλες πράξεις μεγαλείου, όσο και φρίκης. Με γνώμονα αυτή τη φιλοδοξία, το δεύτερο μέρος δημιουργεί την ενότητα «Το δεύτερον, μακρόν».
Αυτά τα έξι πεζογραφήματα, για τα οποία έγινε αναφορά στις προηγούμενες παραγράφους, είναι:
Σχόλια σχετικά με την περίπτωση, Στα ίχνη της παράστασης ,
Προς Οφρύνιο, Tο άγαλμα , Το μήνυμα, Η πρόσοψη
